|
|
||||
| pagina 1 van 1 pagina's | ||||
| Auteur | Gedicht | Voorgelezen door | Opname | |
| David Troch | en dan het weerzien | David Troch | 2006-01-29 | luister! |
| Carl de Strycker | Vader | Jeroen Reygaert | 2006-01-22 | luister! |
| Sylvie Marie | spiegelbal | Sylvie Marie | 2006-01-15 | luister! |
| Menno van der Beek | The great Eskimo vocabulary hoax | Jeroen Reygaert | 2006-01-08 | luister! |
| Floris Schillebeeckx | Liefde | Jeroen Reygaert | 2005-12-18 | luister! |
| Frederik Lucien De Laere | Dognapping | Frederik Lucien De Laere | 2005-11-20 | luister! |
| Arne Schoenvuur | Donker | Arne Schoenvuur | 2005-11-13 | luister! |
| An Vandesompele | [ wintervacht ] | An Vandesompele | 2005-11-06 | luister! |
| Valerie Tack | hoe ze dichter | Valerie tack | 2005-10-29 | luister! |
| Simon Horsten |
De Man met de Reis En toen zag ik hem: amper een man, de haren waren zonnegloed; schamper zei hij niets in het bijzonder, wat me erg bijzonder toescheen. Voor een man. We liepen samen om alleen te kunnen zijn: Twee mannen en de arendsvlucht van baarden. We reisden altijd naar de zon: 's morgens naar het oosten, 's middags naar het zuiden, 's avonds naar het westen. 's Nachts groeven we kuilen. Hij zweeg de mooiste woorden voor mij, zo leerde ik hem kennen. Het wonder van een man met een baard is dat de mond verborgen blijft. We reisden zij aan zij en dachten aan het denken van onszelf en onze handen. En toen zag ik het: de plek waar hij en ik vertrokken waren zonder hoop en zonder geld en zonder terug te moeten komen - we wáren terug. Eén keer zwaaide hij alvorens te verdwijnen. Niet naar mij: hij zwaaide naar de zon. |
Tine Moniek! | 2005-10-23 | luister! |
| Rhode Liana Hagmeijer | Vier woorden | Tine Moniek! | 2005-10-15 | luister! |
| Frédéric Leroy | Kleine ode aan de verloren tijd | Tine Moniek! | 2005-10-09 | luister! |